Ironisch genoeg, maar ook heel logisch, is het gebied waar de meeste olie en gas is te vinden, tevens het gebied waar de meeste zon schijnt. De zon die in de woestijngebieden in Noord-Afrika en het Midden-Oosten schijnt, kan gemakkelijk voorzien in de energiebehoefte van de lokale bevolking. Bovendien  blijft er daarnaast zoveel over dat ook Europa zo’n vijftien procent van zijn energiebehoefte uit diezelfde gebieden kan betrekken. Maar dan moet die zonne-energie uiteraard wel worden omgezet in een bruikbare vorm. Dat is nu precies de missie van het Desertec Industrial Initiative (Dii). Opvallend genoeg staat een Nederlander aan het hoofd van dit oorspronkelijk Duitse initiatief. Paul van Son, voormalig CEO van Essent, is de taak dan ook op het lijf geschreven. Niet alleen omdat hij zijn sporen heeft verdiend in de wereld van de duurzame energie, maar ook vanwege zijn bemoeienissen met de Europese energiemarkt.

De missie van Dii-Eumena is helder: de zogenaamde Mena-regio (het Midden-Oosten en Noord-Afrika) zelfvoorzienend maken met duurzame energie. De gevolgen van die missie zullen echter veel verder strekken dan energievoorziening alleen. De maatschappelijke onrust die gepaard gaat met energieschaarste kan landen namelijk behoorlijk ontwrichten. Omgekeerd zou je kunnen redeneren dat toegang tot de broodnodige energie de nodige onrust zal wegnemen. Maar is dat daadwerkelijk zo? Om antwoord te krijgen op deze en vele andere vragen, verrijst in de woestijn van Marokko het eerste pilotproject dat onder auspiciën van Dii wordt gebouwd: een zonthermische installatie met een vermogen van hondertvijftig megawatt.