Het team van wetenschappers schat dat ongeveer een miljoen vierkante kilometer van de West-Antarctische ijskap (50% van de ijskap) en 2,5 miljoen vierkante kilometer van de Oost-Antarctische ijskap (25%) over bassins van voor de ijstijd liggen met daarin zo’n 21 biljoen ton organische koolstof. Dit is meer dan tien keer de hoeveelheid die zich in de noordelijke permafrost-regio’s bevindt. Laboratoriumexperimenten hebben ook laten zien dat de gebieden onder het ijs biologisch actief zijn. Dit betekent dat het organische koolstof waarschijnlijk door micro-organismen wordt omgezet in koolstofdioxide en methaan.
Door de druk en koude, de bassins liggen tussen de 300 en 700 meter onder het ijs, is het methaan grotendeels opgeslagen als methaanhydraat: waterijs met binnen de kristalstructuur opgeslagen methaan.
Als de berekende hoeveelheden methaanhydraat en gas inderdaad onder de ijskap zitten, dan kan het de opwarming van de aarde tijdens sterke terugtrekking van de ijskap positief beïnvloeden, wat in dit geval snellere opwarming betekent.